Topraksız tarım; her türlü tarımsal üretimin durgun veya akan besin eriyiklerinde, sis şeklinde verilmiş besin eriyiğinde veya besin eriyikleriyle beslenmiş katı ortamlarda gerçekleştirilmesi, toprak kaybı; toprak yorgunluğu; hastalık, zararlı ve yabancı ot sorunu; aşırı gübre tüketimi; su tüketimi sorunlarını ortadan kaldırma amaçlı tarım yöntemidir. Topraksız tarımın amacı; bitkilerin gelişmesini besin solüsyonu yardımıyla sağlamak, bitkilerin besin madde ve su gereksinimlerini stres oluşturmadan karşılamak ve bunu en ekonomik bir şekilde gerçekleştirmektir. Topraksız tarım aslında örtüaltı (özellikle seralarda) yetiştiricilikte uygulanan ancak son zamanlarda açıkta da kullanılmaya başlanan bir yetiştiricilik yöntemidir. Toprağı uygun olmayan yerlerde tarımsal üretim olanağı, Erkencilik, verim ve kalite artışı, Bitkilerin kontrollü beslenmesi, Su ekonomisi ve kontrolü, Enerji ve iş gücünün azaltılması, Hastalık, zararlı ve yabancı ot kontrolü gibi faydaları vardır.
Topraksız Tarım Tipleri
Su (Solüsyon=Hidroponik) Kültürü, Durgun Su Kültürü, Akan Su Kültürü (NFT=Nutrient Film Culture= Besleyici Fim Tekniği), Aeroponik Kültürü, Katı Ortam (Substrat=Agregat) Kültürü, Yatak Kültürü, Saksı, Torba veya Paket Kültürü, Hazır Blok Kültürü gibi tipleri mevcuttur. Bu yapılarda inorganik veya organik yapıdaki Kum, çakıl, perlit, vermikulit, pomza, işlenmiş kil, zeolit, sepiolit, poliüretan, polistiren, kaya yünü, cam yünü, strafor, kompost, ağaç kabuğu, talaş, torf, kokopit gibi su tutucu ürünler kullanılır.
